• Nowy

Cynia wielkokwiatowa - Zinnia grandiflora

18,50 zł

Nr Kat. BM1791-P9

Wykorzystanie rośliny ogranicza tylko Twoja wyobraźnia.


Więcej zdjęć pod linkiem

Galeria - Cynia wielkokwiatowa



Zdjęcia poglądowe - służą ogólnej prezentacji danej rośliny. Wszelkie prawa są zastrzeżone. Kopiowanie zdjęć i tekstów bez zgody autora jest zabronione.

Cynia wielkokwiatowa

(Zinnia grandiflora) 



Gdy byłam dzieckiem moi rodzice mieli działkę, taką niewielką – pracowniczą. Pamiętam, że zawsze rosły tam cynie. Moja mama wysiewała te kwiaty każdego roku. Dlaczego? – bo bardzo długo stały w wazonie. Tak zapamiętałam cynie.
Okazuje się dzisiaj, że cynie mogą wyglądać zupełnie inaczej. Doliczyłam się co najmniej 24 gatunków cynii pochodzących głównie z trzech Ameryk (Północna, Środkowa i Południowa). Kilka z nich uprawianych jest w naszym kraju jako rośliny jednoroczne. Ale są też takie gatunki, które są bylinami i bez problemu mogą zimować w naszych ogrodach.
Jednym z takich gatunków jest pochodząca z gorących rejonów USA oraz Meksyku cynia wielkokwiatowa. W każdym ze stanów, w którym rośnie nosi inną nazwę – cynia równinna, cynia preriowa, cynia pustynna czy cynia Gór Skalistych. Suche, wapienne, piaszczysto-gliniaste, żwirowe gleby to jej żywioł. Ostry upał, silny wiatr, susza a nawet niskie temperatury nie są dla niej straszne. Jej nazwa, wielkokwiatowa, może być trochę myląca, bo to niewysoka roślina o dość dużych kwiatach w stosunku do swojej wielkości. Jej wielopędowa i mocno rozgałęziona forma nadaje jej kształt małego krzaczka. Gdy nie kwitnie drobne, igiełkowate liście tworzą niską, zieloną matę. Rozrasta się przez podziemne kłącza, ale nie jest inwazyjna ani zaborcza, przez cały czas utrzymuje zwartą formę. Pisze się o niej, że żyje wiecznie.
Posadzona w ogrodzie w miejscu gorącym, słonecznym, gdzie ziemia jest bezwartościowa, kamienista i nic właściwie nie chce tam rosnąć będzie zwyczajnie szczęśliwa. Wygląda to trochę tak jakby woda nie była jej potrzebna do życia. Ale jest, tylko niewiele. Jedyne czego nie toleruje to nadmiar wilgoci. Zaczyna kwitnąć w lipcu, czasem wcześniej, dużymi, złocisto-żółtymi kwiatami, które są bardzo liczne i wyraziste, a kończy sezon w październiku. Kwiatowy nektar przyciąga owady nie tylko za dnia ale także w nocy.
To idealna roślina na tzw. nieużytki w roli okrywowej i zadarniającej. Doskonale sprawdza się też jako roślina zapobiegająca erozji i osuwaniu się podłoża, czyli na wszelkich pochyłościach i skarpach. Niestety niewiele wiem na temat pielęgnacji tej rośliny. Nie wiem kiedy i jak, ani nawet czy wymaga przycinania. Sądzę jednak, że jeśli już trzeba ją przycinać to wiosną i raczej niewiele, tak by miejsce cięcia było w zielonej części pędów, które u nasady są zdrewniałe. Będzie to trochę uprawa z nauką przez obserwację. Póki co wszystkie informacje są pozytywne, więc warto spróbować. W końcu nie wymaga prawie nic. Na koniec mrozoodporność – do -34 st.C, więc nie ma obawy, że wymarznie.

BM1791-P9

Opis

Pokrój
krzewinka
kępiasty
okrywowy
zadarniający
Wysokość
do 10cm
do 15cm
Stanowisko
gorące
słoneczne
Podłoże
kamieniste, żwirowe
piaszczysto-gliniaste
suche
ubogie
wapienne
zdrenowane
Odczyn ph
obojętny
Barwa kwiatów
żółta
Pora Kwitnienia
jesień
lato
Termin kwitnienia
VI/VII-X
Mrozoodporność, strefa USDA
4
Sadzonka w doniczce
P9