Skalnica naprzeciwlistna - Saxifraga oppositifolia

0,00 zł

Nr Kat. BS0911-P9

Wykorzystanie rośliny ogranicza tylko Twoja wyobraźnia.


Więcej zdjęć pod linkiem

Galeria - Skalnica naprzeciwlistna



Roślina w uprawie


Zdjęcia poglądowe - służą ogólnej prezentacji danej rośliny. Wszelkie prawa są zastrzeżone. Kopiowanie zdjęć i tekstów bez zgody autora jest zabronione.

Skalnica naprzeciwlistna

(Saxifraga oppositifolia) 

To prawdziwa rzadkość kolekcjonerska o dużych wymaganiach w uprawie. Tylko na odpowiednio przygotowanym stanowisku będzie rozwijać się prawidłowo a my będziemy mogli podziwiać jej niezaprzeczalną urodę.
To przede wszystkim gatunek wysokogórski a nawet bardzo wysokogórski. Jej naturalne siedliska znajdują się w Arktyce, na Alasce, w górach Europy i Ameryki Północnej oraz na Grenlandii. Występuje także w naszych Tatrach ale jedynie w ich najwyższych partiach. Zasiedla skalne szczeliny, półki i kamienne, arktyczne pustynie na wysokości od 1000 m po piętro śnieżne (niwalne). W szwajcarskich Alpach odkryto jej stanowiska na wysokości 4505 m, gdy nie ma już żadnej roślinności.
Jak więc widać nie straszne jej nawet największe mrozy. Jedyne zagrożenie stanowi dla niej stagnująca w podłożu woda.

Więc może na początek uprawa.
Podłoże – mieszanka niewielkiej ilości kwaśnego torfu z dużą ilością kamienia, odłamków skalnych lub żwiru tak by każdy nadmiar wody był natychmiast odprowadzany z obrębu korzeni, utrzymując jednocześnie niezbędną dla rośliny wilgoć w porze wegetacji.
Stanowisko słoneczne ale maksymalnie chłodne. Najlepsza będzie wystawa wschodnia lub każda inna, ale odpowiednio cieniowana. Susza i ciepło to dla niej pewna śmierć. Dodatkowo powierzchnię wokół rośliny trzeba przykryć grubą warstwą żwiru tak, by podkładający się pędy nie były narażone na zagniwanie a jednocześnie warstwa ta utrzyma wilgoć i zabezpieczy glebę przed nagrzewaniem.
W kwestii pielęgnacji trzeba wiedzieć, że pędy rozrastają się bardzo nierównomiernie. Chcąc utrzymać jej ładny zwarty pokrój trzeba je przycinać, ale tylko od wiosny do czerwca. Później na pędach zawiązują się pąki kwiatowe na następny sezon.
A jak wygląda?
Tworzy darniowe, niskie, zimozielone poduszki plożących pędów o dachówkowato ułożonych sztywnych, podłużnych liściach, których brzegi są orzęsione i inkrustowane na szczytach węglanem wapnia (tzw. wypotniki). Im zimniejsze ma warunki tym naprzeciwległe liście upakowane są gęściej. Z płożących pędów wyrastają króciutkie, zaledwie 3 cm odcinki, na których zawiązują się pąki kwiatowe. Roślina kwitnie najczęściej w IV-V. Jej kwiaty są ogromne w stosunku do całej reszty. Rozwijają się pojedynczo i są niemal siedzące na pędach. Pięciopłatkowe, różowe kielichy mają około 1,5 cm średnicy. Kwitnie przez około miesiąc.
Trudna w uprawie i wymagająca roślina. Ale trud włożony w jej uprawę jest nagradzany po stokroć. W porze kwitnienia to prawdziwy skalny klejnot. Nie trzeba dodawać, że zimuje doskonale.

BS0911-P9

Opis

Pokrój
kępiasty
płożący
Wysokość
2-5cm
Stanowisko
chłodne
słoneczne
Podłoże
kamieniste, żwirowe
próchnicze
umiarkowanie wilgotne
umiarkowanie zasobne
Odczyn ph
kwaśny
Barwa kwiatów
różowa
Pora Kwitnienia
wiosna
Termin kwitnienia
IV-V
Mrozoodporność, strefa USDA
2
Sadzonka w doniczce
P9