Liliowiec rdzawy Kwanso - Hemerocallis fulva var. kwanso, H. fulva f. kwanso

0,00 zł

Nr Kat. BL0378

Nie ma wystarczającej ilości produktów w magazynie

Roślina w uprawie


Wszystkie zamieszczone zdjęcia mają charakter poglądu, i służą do ogólnej prezentacji danej rośliny.

Liliowiec rdzawy Kwanso

(Hemerocallis fulva, Hemerocallis fulva var. kwanso, Hemerocallis fulva flore pleno)



     Ogólnie o liliowcach.

  

     To jedne z najpiękniejszych roślin uprawianych w ogrodach chyba od zawsze. Piękne i niezawodne, obfitujące w tysiące barw, kształtów i zapachów. Subtelnymi i eleganckimi kwiatami liliowców możemy się cieszyć prawie przez całe lato - od czerwca do sierpnia, choć każdy kwiat kwitnie zaledwie jeden dzień. Są wyjątkowo długowiecznymi i raczej niewybrednymi bylinami kłączowymi, częściowo lub całkowicie zimozielonymi. Tworzą gęste, okazałe kępy długich, wąskich, miękko spływających liści. Mają niewielkie wymagania glebowe, dobrze kwitną i rozwijają się na każdym, nawet najsłabszym podłożu, choć najlepiej czują się na glebach lekko kwaśnych, żyznych, próchniczych i wilgotnych. W zasadzie przy podlewaniu wody nigdy nie jest dla nich za dużo. Utarło się nawet powiedzenie, że "liliowce najlepiej rosną pod rynną". Liliowce najlepiej jest uprawiać na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych. Gdy gleba będzie zbyt sucha lub stanowisko zacienione, rośliny będą słabo kwitły. Ale nie usychają nawet w największe upały i nie chorują. Nie zachowują się ekspansywnie, pomiędzy ich kępy nie wrastają chwasty - wytrzymują nawet konkurencję z perzem. Nie potrzebują rozsadzania ani obfitego nawożenia. Na jednym stanowisku mogą rosnąć wiele lat tworząc wspaniale kwitnące kępy. Liliowce najlepiej sadzić wiosną, w rozstawie co 50 do 100 cm. Przed wysadzeniem dobrze jest moczyć korzenie rośliny w wodzie przez godzinę lub dwie a na dnie dołka należy usypać kopiec, na którym rozkłada się korzenie rośliny przed zasypaniem. Do nawożenia liliowców najlepiej stosować nawozy bezchlorkowe o zrównoważonych proporcjach NPK (1:1:1). Większe dawki azotu nie są wskazane. Nie należy również stosować świeżego obornika, gdyż przenawożone azotem liliowce mogą zagniwać latem i przemarzać w okresie zimowym. Doskonale nadają się na rabaty kwiatowe, do obsadzania brzegów wody, a także do obsadzania ogrodów naturalistycznych. Zimują bez zastrzeżeń.

Liliowiec rdzawy Kwanso

  Znany w wiejskich pejzaży, często kojarzący się z babcinym ogrodem i chyba najwyższy wśród liliowców.  Prawdopodobnie jest to naturalna mutacja gatunku. Tworzy gęste kępy dość szerokich (3 cm) i długich ( do 90 cm) liści o jasnozielonej barwie. Rozrasta się szybko przez podziemne kłącza, czasem bywa nieokiełznany. Potrzebuje sporo miejsca w ogrodzie w przeciwnym razie bez pardonu przepycha się wśród innych roślin. Kwitnie od czerwca czasem aż do października ale najobficiej przez pierwszy miesiąc. Rdzawo-pomarańczowe kwiaty o zmierzwionych płatkach, niekiedy ciemniejszych w głębi, rozwijają się rano i zasypiają wieczorem. Nie ma dwóch takich samych kwiatów - każdy jest inny i jedyny w swoim rodzaju. A ponieważ ciągle rozwijają się kolejne więc roślina przez cały czas jest w pełni rozkwitu. Kwiaty są sterylne i nie wytwarzają nasion. Pędy kwiatostanowe są sztywne, wysokie ale nie pokładają się nawet przy silnym wietrze. Łatwy w uprawie i tolerancyjny wobec podłoża, choć lubi takie umiarkowanie wilgotne o lekko kwaśnym odczynie. Zimuje doskonale.

Wysokość - 40-130cm
Pora kwitnienia - VI - X
Kwiat - półpełne
Barwa - rdzawo-pomarańczowa
Stanowisko - słoneczne, półcieniste
Zimozielony - nie
Mrozoodporność - strefa 4

BL0378

Opis

Pokrój
kępiasty
Wysokość
40-130cm
Stanowisko
słoneczne, półcieniste
Podłoże
przepuszczalne
Odczyn ph
obojętny
Barwa kwiatów
pomarańczowa
Termin kwitnienia
VI-X
Mrozoodporność, strefa USDA
3