Liliowiec żółty - Hemerocallis lilioasphodelus, H. flava

0,00 zł

Nr Kat. BL0381

Nie ma wystarczającej ilości produktów w magazynie

Roślina w uprawie


Wszystkie zamieszczone zdjęcia mają charakter poglądu, i służą do ogólnej prezentacji danej rośliny.

Liliowiec żółty

(Hemerocallis lilioasphodelus, H.flava)



     Ogólnie o liliowcach.

  

     To jedne z najpiękniejszych roślin uprawianych w ogrodach chyba od zawsze. Piękne i niezawodne, obfitujące w tysiące barw, kształtów i zapachów. Subtelnymi i eleganckimi kwiatami liliowców możemy się cieszyć prawie przez całe lato - od czerwca do sierpnia, choć każdy kwiat kwitnie zaledwie jeden dzień. Są wyjątkowo długowiecznymi i raczej niewybrednymi bylinami kłączowymi, częściowo lub całkowicie zimozielonymi. Tworzą gęste, okazałe kępy długich, wąskich, miękko spływających liści. Mają niewielkie wymagania glebowe, dobrze kwitną i rozwijają się na każdym, nawet najsłabszym podłożu, choć najlepiej czują się na glebach lekko kwaśnych, żyznych, próchniczych i wilgotnych. W zasadzie przy podlewaniu wody nigdy nie jest dla nich za dużo. Utarło się nawet powiedzenie, że "liliowce najlepiej rosną pod rynną". Liliowce najlepiej jest uprawiać na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych. Gdy gleba będzie zbyt sucha lub stanowisko zacienione, rośliny będą słabo kwitły. Ale nie usychają nawet w największe upały i nie chorują. Nie zachowują się ekspansywnie, pomiędzy ich kępy nie wrastają chwasty - wytrzymują nawet konkurencję z perzem. Nie potrzebują rozsadzania ani obfitego nawożenia. Na jednym stanowisku mogą rosnąć wiele lat tworząc wspaniale kwitnące kępy. Liliowce najlepiej sadzić wiosną, w rozstawie co 50 do 100 cm. Przed wysadzeniem dobrze jest moczyć korzenie rośliny w wodzie przez godzinę lub dwie a na dnie dołka należy usypać kopiec, na którym rozkłada się korzenie rośliny przed zasypaniem. Do nawożenia liliowców najlepiej stosować nawozy bezchlorkowe o zrównoważonych proporcjach NPK (1:1:1). Większe dawki azotu nie są wskazane. Nie należy również stosować świeżego obornika, gdyż przenawożone azotem liliowce mogą zagniwać latem i przemarzać w okresie zimowym. Doskonale nadają się na rabaty kwiatowe, do obsadzania brzegów wody, a także do obsadzania ogrodów naturalistycznych. Zimują bez zastrzeżeń.

Liliowiec żółty

   Liliowiec botaniczny pochodzący z terenów wschodniej Azji. Posiada pewne cechy wyróżniające go pośród innych liliowców. Jedną z nich (może mniej widoczną) są delikatne, mięsiste korzenie z rozdętymi, bulwiastymi partiami. Liście długie (do 70 cm), ciemnozielone, wąskie (0,5 - 1,5 cm) z zaostrzonym wierzchołkiem zebrane w gęste kępy. Kwitnienie rozpoczyna w czerwcu. Wonne ,dzwonkowato- lejkowate, żółte kwiaty, tworzące rozgałęziony kwiatostan, otwierają się po południu i utrzymują przez 2-3 dni. Kolejną cechą są długie 5 cm nitki pręcikowe i dość duże pilniki - żółte lub purpurowo czarne. Pąki kwiatowe lekko purpurowe lub zielone na szczycie. Kwitnie bardzo obficie i bardzo długo. Szalenie długowieczny, niesłychanie odporny i niewymagający. Słoneczne stanowisko i przeciętna ziemia ogrodowa to wszystko czego potrzebuje. Rozrasta się dość szybko a kwitnące kępy widoczne są z daleka. Zimuje doskonale.

Wysokość - 70-85cm
Pora kwitnienia - VI - VIII
Kwiat - pojedynczy, lejkowata rurka okwiatu,
Barwa - żółta
Stanowisko - słoneczne, półcieniste
Zimozielony - nie
Mrozoodporność - strefa 4

BL0381

Opis

Pokrój
kępiasty
Wysokość
70-85cm
Stanowisko
słoneczne, półcieniste
Podłoże
przepuszczalne
Odczyn ph
obojętny
Barwa kwiatów
żółta
Pora Kwitnienia
jesień
lato
Termin kwitnienia
VI-VII
Mrozoodporność, strefa USDA
4

Najczęściej Kupowane